Reisgedicht IJsland, door Willem Bijl.

30-03-2017

Gedicht vakantie in IJsland van Flow Reizen van 20 tot en met 27 maart 2017

 

Op maandag 20 maart verzamelden we ons op Schiphol.                         

Het was overdag, dus erg druk. De parkeerplaatsen stonden vol.

Roger ging met ons mee. Hij was een eigenaar van de reisorganisatie.

Die leidt ons door een eventuele moeilijke situatie.

Rond kwart over twee ’s middags met een toestel van Iceland Air in de lucht.

Bijna 3 uur duurde de vlucht.

Bij het verlaten van de luchthaven op IJsland kreeg iedereen kippenvel.

Het heet hier IJsland, weet je nog wel?

We reden per touringcar langs bemoste velden en besneeuwde heuvels naar Reykjavik.

Ik deelde mijn kamer met Kees Bazuin. Het warme water in de douche rook een beetje naar zwavel, merkte ik.

Nabij het hotel hadden we met ons allen,                                 

een  restaurant wezen overvallen.

De kok en de kokkin werkten zich een slag in het rond,

en wij aten onze buik  rond.

Mireille woont in Arnhem en heeft in  ”Het Dorp” haar werk. Het is niet Mireille Bekooij van koffietijd. Ze is dus niet zo beroemd.

“Het dorp” is geopend door Mies Bouwman. Haar naam wordt door heet Nederland genoemd.

Op dinsdag 21 maart de  Gouden Cirkel  gedaan.

We waren naar de geisers en de Gullfoss waterval gegaan.          

Goed aangekleed gingen we na het eten naar buiten,

om de geisers te zien spuiten.

Op IJsland typisch IJslandse paarden.

De töltgang, een soort telgang, is heel comfortabel rijden. Dat is daar in IJsland heel wat waard en

er worden ook schapen gehouden.

Dat is goed tegen de kou en

in IJsland is er lekker eten.

Er worden daar een soort pannenkoeken gegeten.

Vanochtend waren we langs het voetbalstadion in Reykjavik gereden.

Dat daar in 2016 voor het EK voetbal , Nederland van IJsland heeft verloren, zijn we nog niet vergeten.

In Reykjavik ook nog een ander, historisch, evenement.

Daar werd in het Höfdi huis, tussen Ronald Reagan en Michail Gorbatjsov,

in 1986 de Koude Oorlog beëindigd. Dat is velen wel bekend.

We waren de Gullfoss watervallen wezen bekijken.

We reden langs heuvels en velden, soms bedekt met sneeuw, en onbewoond, zo ver het oog kon reiken.

’s Avonds na het eten even wachten op de rest van de groep, het was al kwart over tien.

Ik had een boek over IJsland nog even ingezien.

Bij wat chips en wat drinken,

konden we de indrukken van de afgelopen dag laten bezinken.

Op woensdag naar een museum met zeezoogdieren,                                                 

 zoals dolfijnen en walvissen.                                                                                            

Dat mogen we niet missen.

Later in de stad lekker gegeten, de zon scheen, dus lekker vakantie vieren.

’s Avonds per touringcar naar The Blue Lagoon,

dat is een zwembad met warm bronwater, ook in de open lucht is het zwemmen daar prima te doen.

In Reykjavik is er in elke straat wel een kroeg.

Om er wat te drinken, is er gelegenheid genoeg.                                                        

Onderweg naar The Blue Lagoon, reden we langs woest lavavelden.

Ook dat moet ik nog even melden.

Op de terugweg zagen we aan de horizon  Reykjavik sprookjesachtig verlicht.

Dat was een prachtig vergezicht.

“s Avonds de stad in, de avond duurt nog lang en

ben ik met een gedeelte van de groep in de kroeg wezen hangen.    

Op donderdag 23 maart: dit keer geen natuur.

We gingen naar Reykjavik om de cultuur.

We kwamen langs een beeld van een soort schip, “The Sun Voyager”, volgens de Vikingen voert deze boot,

de mensen naar een leven na de dood.

 

 

Nadien naar  Harpa, een gebouw.

Dat is het centrum voor muziek theater en dergelijke. De architectuur van dat gebouw is  door de ontwerper gebaseerd op de IJslandse natuur.

Dat is het noorderlicht, lava en vuur.

Binnen voelden we niets van de regen en de kou.

We lunchten in een restaurant van Subway.

De gerechten waren ook in het Engels, dus het bestellen viel mee.

Na het eten bezochten we een soort meer.

Er zwommen ganzen en eenden in, ik dacht “Dit is meer natuur

dan cultuur”.

We waaiden bijna omver, het was winderig weer.

We hadden diverse winkels bezocht.

We hadden kaarten, souvenirs enzovoorts, gekocht.

In een winkel zag ik een model van een IJslandse boerderij.

Het was houtwerk, dus erg duur. Het kopen was er dus niet bij.

We hadden een kerstshop bezocht.

Overal kerstspullen, er heerste een kerstsfeer, we hadden er niets gekocht.

We waren in de Hallgrímskirkja geweest, daarbinnen was het stil.

Met Jeroen in de toren prachtige foto’s van de stad en de haven gemaakt. Het was er wel kil.

“s Avonds in een Italiaans restaurant met elkaar wezen eten.

Dat we in een koud land waren, dat waren we even vergeten.

Op vrijdag 24 maart via een Selfoss winkel in Hvolsvöllur naar de Skogarfoss waterval, sommigen bleven niet droog.

“Er is een alternatief”, dacht ik. Er is ook een pad omhoog.

Nadien op de gletsjer wandelen op de Silheimajökull. Men moest goed naar de instructeur luisteren. Niemand was eigenwijs.

Zo kwamen we goed beslagen ten ijs.

We kregen pikhaken, helmen en speciaal schoeisel mee. Die had men wel nodig, konden we merken.

Naar mijn idee viel het reuze mee, volgens sommige reisgenoten was het in Nieuw-Zeeland erger.

We kwamen na een tocht langs blauwachtig ijs, zwarte grond, witte sneeuw en daarboven een grijze lucht weer bij de bussen aan.

Het was allemaal vrij vlot gegaan.

 

 

Nadien achter de Seljalandsfoss waterval langs gelopen.

Sommigen waren best wel nat, zodat hun haren bijna dropen.

Voorts ging het langs eindeloze, bemoste velden.

Omdat we de gletsjer en de watervallen hebben bedwongen, voelden we ons, misschien wel een beetje, helden.

Marc is op die dag jarig geweest.                      

 

We vierden dat in een restaurant. Een verrassing voor hem. Het was een leuk feest.

Op zaterdag 25 maart de groep in tweeën gesplitst. Beide groepen gaan de stad Reykjavik in.

Dan heeft iedereen het naar zijn zin.

Ik ging met de relaxgroep mee, naar Harpa, een cultuurgebouw.

Daar hadden we een film van 360 graden, dus rond om ons heen, over IJsland gezien. Van die keuze hadden we dus geen berouw.

Vanochtend met de relaxgroep in café Rok wat wezen drinken.

Er was Blues- muziek. Daarna waren we nog even gaan winkelen.

 ’s Avonds Indisch wezen eten.

 Er was een etenslift die met de hand werd bediend. Die is op video gezet. Zodat we dat niet konden vergeten.

Op zondag, walvissen spotten, op volle zee.

De boot schommelde. Dat viel voor sommigen niet mee.

Tijdens het deinen, zagen we een paar keer een groep van 3 dolfijnen.

’s Avonds wezen eten in The Icelandic  Hamburger Factory.

Het gebouw is opgericht in 2010.

Hans was morgen jarig, maar we vierden het vanavond,

 het werd omgeroepen in het restaurant.                                                      

Hans kreeg namens de reisorganisatie Flow,

een mooi cadeau.

Deze dag onze bagage al voor het grootste deel ingepakt, want morgen gingen we naar huis.

Morgenmiddag zijn we allemaal weer thuis.

Dit jaar heb ik voor IJsland gekozen.

Het was daar met ons allen een aangenaam verpozen.

De geisers, de zeezoogdieren zoals walvissen, 

de gletsjers enzovoorts, had ik niet willen missen.

Dus tot ziens maar weer,

Misschien wel weer met Flow-reizen, dus tot volgend jaar.

Willem Bijl.