Reisgedicht Polen, door Willem Bijl

04-08-2016

Gedicht Flow-vakantie Polen Zakopane.

Van vrijdag 15 juli t/m 26 juli 2016.

Op vrijdag 15 juli kwamen we in Eindhoven eindelijk met ons allen bij elkaar.

Met ons veertienen, met een Ford- en een VW-bus, dus karren maar.

In Duitsland hadden we een roofvogel aangereden.    

Het gebeurde plotseling, een aanrijding kon niet worden vermeden.

We hadden die nacht

in een Ibis-hotel in Kesseldorf doorgebracht.

Deze reis tot nu toe in één moeite gedaan.

De reis door Duitsland is vlot gegaan.

Bij een McDonald’s  wezen eten, dat is een westers restaurant.

Dat herkenden we, maar we waren toch écht wel in het buitenland.

Op zaterdag 16 juli in het Ibis-hotel ontbeten,

aardige mensen, en we hadden heerlijk gegeten.

Tussen kwart over acht en half negen ’s morgens passeerden we de Duits/Poolse grens.

Op naar Zakopane, in het land van onze vakantiewens.

De  passage van de Duits/Poolse grens  was niet onopgemerkt gegaan.

 Lange files van vrachtwagens en auto’s. Niet gestopt, wel langzaam aan.

Rond half tien gestopt. Wezen tanken en bij de wc’s met Pools geld wezen betalen.

Dat werd dus zloty’s halen.

 Onderweg bij een bar buiten wezen lunchen en naar de wc.

Die was gratis, dus qua geld viel het mee.

’s Avonds in het hotel lekker gegeten en bij een glas bier

hadden we veel plezier.

in de stromende regen, dus we werden al een beetje nat.

Zondag 17 juli naar het zwembad

 

De regen viel met bakken uit de lucht, en door de straten zag men water stromen.

Hoe nu droogvoets in het Aquapark in Zakopane komen?

Na het door de regen en de kilte lopen

waanden we ons binnen in het Aquapark in de tropen.

29 graden Celcius wees de thermometer aan daar aan de wand.

Dat was binnen, dus niet aan de buitenkant.

Op maandag 18 juli gingen we naar de zoutmijn Zabytkowa  Kopalnia  Soli in Wieliczka, daar deden ze zout uit de grond halen.

Wie had dat gedacht, dat die mijn zo groot was, met complete zalen.

Er was veel beeldhouwwerk

 en er was een complete kerk.

We daalden af tot 136 meter diep, in verband met brandgevaar moest men alle open vuren doven.

Na het doen van de tocht bracht een lift ons  gauw  weer naar boven.

 

Op dinsdag 19 juli: naar Oświęcim, onze volgende tocht.

We hadden daar de concentratiekampen Auschwitz en Birkenau bezocht.

Daar gebeurden de ergste verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog.

Wat daar mensen aan onrecht is gedaan

was ons voorstellingsvermogen haast te boven gegaan.

Op de terugtocht kreeg onze VW-bus pech. Iets met de accu of de stuurbekrachtiging, dat was niet niets.

Met ook nog de drukte van de Tour de Pologne (wielertocht door Polen), dacht ik, we komen er sneller op de racefiets.

Op woensdag  20 juli chillen,

 dan konden we doen wat we wilden.

’s Avonds langs de bowlingbaan

moesten we ons mannetje en vrouwtje staan.

Ik wist maar matig te scoren.

 Ik dacht, het is maar een spel, nog is Polen niet verloren.

Op donderdag 21 juli waren we van  Pieniny naar Szczawnica vlotje wezen varen

op de rivier de Dunajec, over soms woelige baren.

Na aankomst in Szczawnica dacht ik “zijn we soms in Slowakije?’.

Met de busjes waren we weer terug naar het hotel wezen rijden.

Op vrijdag 22 juli wezen chillen. Ontbijt tot half 10.

Daarna waren we door Zakopane wezen lopen

om geld te pinnen en of om iets te kopen.

Zo hadden we nog heel wat van Zakopane kunnen zien.

’s Avonds wezen dansen

in een Pools restaurant en

we dronken in een heel gezellige zaal.

 De muziek was het meest in de Poolse taal.

 

Op zaterdag 23 juli waren we naar Kraków gegaan,

en hadden we het koninklijk slot Wawel aangedaan.

Kraków staat op de lijst van werelderfgoed van UNESCO.

We maakten een stadstocht in een speciale elektrische auto.

Een wagen op elektriciteit,

maakt weinig geluid als hij rijdt.

In minder dan een uur tijd,

zagen we zo veel stedelijke schoonheid.

 

Op zondag 24 juli gingen we per gondel naar de bergen.

Daar lijken de mensen net dwergen.

Via deze baan,

waren we letterlijk naar het hoogtepunt van deze vakantie gegaan.

We hadden geen spijt, dat we deze tocht hadden gedaan.

We waren van onder af aan,

naar een tussenstation op 1364 meter hoogte gegaan.

We kwamen bij Kasprowy Wierch op 1987 meter hoogte aan.

Bovenaan naar 2301 meter hoogte gewandeld, een mooi uitzicht en

we konden beneden Zakopane en de omgeving ervan zien liggen.

Weer naar beneden wezen  lunchen, met eten van de barbecue.

We kregen van lekker eten niet genoeg.

 

Deze vakantie was op vrijdag 22 juli Jan jarig geweest.

Zijn stoel was versierd met ballonnen, het was een groot feest.

Op zondagavond ons laatste diner in het hotel.

Het hotel heette Hotel Skalny. Het was me deze vakantie wel.

 

In de nacht van maandag 25 juli op dinsdag 26 juli gingen we in Duitsland overnachten.

Op die dinsdag stonden onze familie en vrienden in Nederland ons op te wachten.

Nou, dat was dan mijn gedicht over deze reis en

tot ziens in het gebouw van de HAN in Arnhem bij de reünie van Flow Reizen.

 

Willem Bijl.