Reisgedicht Slowakije, door Willem Bijl

Van 1 september 2026 tot en met 12 september 2026.

Op dinsdag 1 september stapte ik op in Breukelen, Greetje, mijn zus,
bracht me naar de Flow-bus.
Op een parkeerplaats bij station Eindhoven, de rest van de groep met begeleiders, met 2 busjes, na tocht door Duitsland bij pizzeria Il Gusto 
in Regensburg. Na zo'n tocht zullen we wel wat lusten. 
We aten pizza's en pasta, dus Italiaans. 
Nadien kwamen we bij ons overnachtingsadres, een B&B-hotel in Regensburg aan.

Woensdag 2 september
De nachtrust heeft ons goed gedaan.
Na heerlijk ontbijt naar de busjes gegaan.
Rond kwart over 11 passeerden we de Duits/Oostenrijkse grens.
Bij restaurant Ybbs an den Donau lunch. Er was eten en drinken naar ieders wens.
Bij rustplaats Potzneusiedl de laatste stop in Oostenrijk om naar het toilet te gaan.
Al snel de grens over, we zijn in Slowakije.
Rechts van mij een boomkwekerij.
Het landschap werd heuvelachtiger.
En de bossen prachtiger.
We reden enkele tunnels door en kwamen in de bergen terecht.
Richting de Liptov-regio was er een stromend beekje langs de weg.
We kwamen, door langzaam rijdend verkeer, wat later dan bedoeld bij Sojka resort in Malatiny aan.
De zon was reeds achter de heuvels onder gegaan.
De houten huisjes op het resort ogen gezellig.
Ja, deze vakantie wordt geweldig!
De begeleiding kookte voor ons eten, penne, soep, knakworst, enzovoort, we hebben de maaltijd eer aangedaan.
Daarna zijn we naar bed gegaan.
We hadden vertraging door wegwerkzaamheden.
Bij de grensovergangen waren er geen controles, dus we waren gewoon doorgereden.
Ze lieten ons door, zo van; vakantiegangers van Flow-Reizen gaan toch voor?

Donderdag 3 september
Om half 8 op. Het was al licht. Vandaag mooi weer. De huisjes stonden mooi in het groen. 
Een sportzaak bezocht.
Sommigen hebben sportspullen gekocht.
Een kerk en een mooi gebouw, vermoedelijk het stadhuis gezien.
Daarna boodschappen doen.
Kaufhaus klinkt Duits, 
maar de mensen spreken hier Slowaaks. We zijn in Slowakije, in Liptovsky Mikolasky, gemiddeld zo'n slordige 1350 kilometer van huis.
's Avonds Indisch wezen eten aan de zijkant van een van onze huisjes.
Het was al donker. Kaarslicht. We zagen niet zo veel van wat we aten.
Maar we hebben met smaak gegeten.

Vrijdag 4 september
Vandaag naar Aquapark Tatralandia.
Voor activiteiten met en in het water, het natte element.
Daarin is Lars, die graag zwemt, in zijn element.
Via een spannende glijbaan
zijn we naar beneden gegaan.
Morgen misschien een ander element, de lucht?
Dan maken we misschien wel een helikoptervlucht.

Zaterdag 5 september
Vandaag het plan, om naaar Rozemberok Malino Brdo ski & familypark te gaan.
Daar in de bergen een mooie baan.
Om te gaan mountainkarten. Met de gondels er naar toe.
Hoe het allemaal ging, we wisten nog niet hoe.
Bovenaan. 
Het begin van de baan.
Mensen die de deelnemers op hun kart fotograferen.
Hoe te karten? We lieten ons instrueren.
De karts bleken een soort skelters zonder trappers.
We gingen vrij langzaam. Die was voor velen de eerste keer. Ging de baan weer iets omhoog, dan moesten we afstappen.
De baan ging na enkele keren iets omhoog, weer flink omlaag.
Onderaan de baan wel een boog, met het merkteken van Red Bull.
Er was geen erehaag, 
zoals bij Max Verstappen, maar het gaf ons wel een fijn gevoel.
's Avonds bij huisje nummer 128 wezen eten.
Wraps met salade, en iets Mexicaans gegeten.

Op zondag 6 september naar Demänsky cave of liberty, de busjes beneden laten staan.
En te voet langs vrij steile paden naar boven gegaan.
Aan het begin in een zaal in het grottencomplex , een show met licht en muziek.
Er klonk een strijkorkestje, was de muziek klassiek?
Nadien trap af, trap op. Druipsteenformaties in diverse kleuren.
Diepe afgronden en verre inkijkjes. De gids was erbij, er kon ons niets gebeuren.
Door de Snowy Caves, druipstenen, bijna als sneeuw zo wit.
Aan het eind van de tocht 
door de grot hebben sommigen souvenirs gekocht, 
zoals de edelsteen amethist.

Op maandag 7 september naar Strbské Pleso gegaan.
De groep van Daphne met Mathias, Dimar en Tesse hebben de lange tocht door de bergen gedaan.
Mijn groep, met Sander, Rafaël, Anouk, Lot en Bouke deden het wat kalmer aan.
We liepen lang het meer en
Door op borden te kijken en goed rond te kijken, konden we heel wat over dit gebied leren.
De mensen van de groep van Daphne hadden volgens hun verhalen wel wat moeten ontberen.
Gelukkig waren er langs het pad geen beren.

Op dinsdag 8 september hebben we Zakopane, een stad in Polen aangedaan.
We zijn met onze busjes dwars door het Tatragebergte gegaan.
De tocht was geweldig.
En in Zakopane, in een mooie winkelstraat, was het er gezellig.
Er waren mooie winkels,
En in een vrij modern en mooi café, waren we wat wezen drinken.
's Avonds weer in Slowakije.
Naar Restaurant Koliba Holica, een eettent in het Tatragebergte wezen rijden.
Het was een half uur rijden van de Poolse grens.
Er was eten en drinken naar ieders wens.
Veel hout in het interieur, met mooie dingen, een haard, erg gezellig. Tijdens het avondeten ging de zon onder. Het Tatra gebergte baadde in schemerlicht.
Een gezellige eettent in de beboste bergen, het was een mooi gezicht.

Op woensdag 9 september naar een Funpark.
Daar ben ik een nogal steile rodelbaan, 
wel 3 keer afgegaan.
Er was een 16 meter hoge schommel. De dames Daphne en Anouk gingen erin. Ze gilden.
Julia en Lot gingen er ook in. Die bleven stil en
met de Flow-vlag in de hand 
om reclame te maken voor de reisorganisatie Flow en 
toch, 't Ging niet volgens plan. 
Ze hielden de vlag ondersteboven.
Mijn idee, nog een keer met de vlag nu goed.
Daarna voor een groepsfoto, op een soort rodelslee met de groep.
De rodelbaan en de schommel gedaan.
Blij dat ik mee ben gegaan.

Op donderdag 10 september gaan we met zijn allen naar Zilina.
Ik ging de stad in met Sander, Mathias en Julia.
Ik heb leuke kaarten en tafelkleedjes gekocht.
En daarna met hen een café bezocht.
Voor koffie op een terras. Daarna naar de Lidl, ik heb er slechts een reep gekocht.
Hoe ik het moest betalen, heb ik na een mislukte poging, zelf uitgezocht.

Op vrijdag 11 september vertrekken we uit Slowakije. 
Om via Tsjechië naar ons overnachtingsadres in Erlangen-Tennenlohe te rijden.
Dit was het dan en...
tot ziens bij Flow Reizen.

Willem Bijl